All by myself …

Bekend liedje van Eric Carmen, uit 1975. Alleen jij wilt niet alleen zijn, jij bent alleen. Om welke reden ook is het er niet of niet meer van gekomen dat je nu een partner hebt. En kinderen? Misschien wel. Wonen ver weg of je hebt geen contact meer met ze. Je vertrouwt ze wellicht ook niet? Je hebt een huis waar je lekker in woont en je vermaakt je wel. Vaak in je eentje. Om je heen verandert de wereld. Uiteraard hebben we te dealen met alles wat er gebeurt. Daar kunnen we niet veel invloed op uitoefenen. Misschien wat meer leven in het nu? Kun je in ieder geval blijven genieten.

Om je heen overlijden mensen, soms dichtbij soms wat verder weg. Dat hoort bij het leven. Vaak blijft een man of vrouw en kinderen achter. Verdriet, misschien opluchting. Lang ziekbed of plotseling overlijden. Na de uitvaart moet er veel geregeld worden. Administratie, verzekeringen, boedelverdeling. Met een testament heb je dan een leidraad en kun je de wensen van de overledene uitvoeren. Was de persoon getrouwd? Zijn er kinderen? Erfgenamen? Elke situatie is weer anders en vraagt andere acties.

Op social media en in kranten ploppen advertenties op om je te helpen met erfbelasting, goede doelen als erfgenaam, maken van een testament en wat moet je bijvoorbeeld kunt doen met je huisdier als je er niet meer bent. Op de begeleidende forto’s staan vaak een man en een vrouw, jong of ouder. Waarom? Er zijn namelijk ook veel mensen alleen.

Helemaal alleen

Als mensen overlijden en geen testament hebben dan regelt de wet wie de erfgenamen zijn en voor welke delen zij erven. De wet kent vier groepen erfgenamen die achtereenvolgens erven uit de nalatenschap: 1. echtgenoot, en de kinderen, 2. ouders van de overledene en broers en zusters, 3. grootouders en 4. overgroot- ouders. Als mensen zelf willen bepalen wie hun erfgenamen zijn en voor welke delen zij erven dan moeten ze een testament laten maken bij een notaris. Tijdens mijn opleiding tot erkend nalatenschapscoach heb ik vele verschillende situaties gezien en iedere situatie is weer anders, altijd maatwerk.

Als er geen familieleden bekend of gevonden zijn dan gaat de erfenis naar de staat. Er zijn veel mensen alleen en ook zij kunnen wensen en ideeën hebben over wat er moet gebeuren als ze ouder worden, niet meer zelf beslissingen kunnen nemen, of en hoe ze begraven willen worden en wat er moet gebeuren met hun eigendommen; het huis, sieraden, erfstukken, inboedel, banksaldi, auto. En … wie hun erfgenamen mogen worden. Daar hebben ze recht op. Net zoals ieder ander mens. En dat heeft niks te maken met het feit dat ze alleen zijn. Het geeft hen ook rust in het hoofd als zij dat willen regelen.

Eind 2023 werd ik executeur van Michael, een man van midden vijftig, kind noch kraai, terminaal ziek. Op zijn ziekbed maakte hij een testament want hij wilde dat zijn spaargeld naar zijn stiefbroer in Duitsland zou gaan. Ik ontmoette hem 15 minuten, langer hield hij niet vol en ik zag in zijn ogen dat het goed was. De mensen van het Hospice waar hij was, vertelden me dat het hem rust gaf nu hij wist dat alles geregeld werd en dat hij kon heengaan. Een week later overleed hij.

Ik haal de zijn huurappartement leeg, knapte het op en leverde het met een trots gevoel op aan de verhuurder. Ik nam contact op met de stiefbroer om te vertellen wie ik was en wat ik ging doen, ordende de administratie, en zegde abonnementen en verzekeringen op. Ik vond twee spaarbankboekjes van Duitse banken met een heel hoog spaarsaldo erop. Het lukte om dat geld naar Nederland over te laten maken en nadat ik de aangifte inkomsten- en erfbelasting had gedaan, kon ik een groot bedrag overmaken naar René, de broer in Duitsland.

Hoe moet dat dan?

(Levens)testamenten, overlijden, begrafenissen, voor veel mensen is dat een ver van hun bed show. En mensen schuiven het ook voor zich uit. Regelen niks en dan kan het te laat zijn. Gelukkig is het steeds minder een taboe om te praten over doodgaan. Want het is zeker, we gaan allemaal. Alleen wanneer en hoe weten we niet. Gelukkig maar toch?

Je scheept overigens je nabestaanden wel op met een puzzel en speurtocht in je huis en administratie. Hoe had zij/hij de uitvaart gewild? Begraven of cremeren? Welke muziek? Wat moet er gebeuren met het huis? En alle spullen? Dat wil je toch niet? Hoe prettig is het om zelf de regie in handen te houden. Aan de ene kant regeer je over je graf, zoals het dat zo mooi heet. Aan de andere kant geef je je nabestaanden ruimte om verdriet te hebben en niet bezig te hoeven zijn met al dat geregel. Want dat is het zeker! En het kost veel tijd, naast hun eigen baan, partner en gezin.

En als je geen directe familie hebt, kun je het ook allemaal regelen. Dat geeft rust. De keus is aan jou. Een eerste stap kan zijn om hier eens over te praten. Met mij bijvoorbeeld. Gewoon, welke wensen heb je? Waar kan ik je bij helpen? Helemaal vrijblijvend. Van mens tot mens. Je kunt en hoeft niet alles te weten. Gelukkig maar. Samen weten we meer. Een mailbericht is voldoende: elsbeth@bergbosch.nl en bellen mag natuurlijk ook: 06-82863389.